รักระหว่างทางที่สนามบินจาการ์ตา ของขวัญจากไฟลท์ดีเลย์หกชั่วโมง
ขากลับจากทริปภูเขาไฟที่ยอกยาการ์ตา ไฟลท์ต่อเครื่องของฉันที่จาการ์ตาดีเลย์หกชั่วโมงเพราะพายุเข้า ทุกคนหน้าเหี่ยวกันทั้งเกต มีผู้ชายคนหนึ่งสะพายเป้ใบโต เสื้อยังเปื้อนเถ้าภูเขาไฟเหมือนฉันเป๊ะ เขาหันมาถามว่าไปโบรโม่มาเหรอ เท่านั้นแหละ บทสนทนาก็ไหลยาวตั้งแต่เรื่องพระอาทิตย์ขึ้นที่ไม่เจอเพราะหมอก ไปจนเรื่องมาม่าต้มบนแคมป์ คุณ JX905 ตัวเขาเป็นคนไทยที่ทำงานอยู่สิงคโปร์ เราแชร์ข้าวกล่องสนามบินกันคนละครึ่ง แลกเพลย์ลิสต์เพลง และช่วยกันเฝ้ากระเป๋าตอนอีกคนไปเข้าห้องน้ำ หกชั่วโมงที่ควรทรมานกลายเป็นหกชั่วโมงที่ผ่านไปไวที่สุดในชีวิต ก่อนแยกไปคนละไฟลท์เขาขอช่องทางติดต่อไว้ ทุกวันนี้เรายังคุยกันทุกสัปดาห์และกำลังนัดทริปเดินเขาด้วยกันปีหน้า ใครจะไปคิดว่าไฟลท์ดีเลย์ที่ฉันบ่นแทบตายจะเป็นของขวัญที่ดีที่สุดของทริปนั้น บทเรียนเดียวที่มีคือ บางครั้งแผนที่พังไป อาจกำลังเปิดทางให้เรื่องราวที่ดีกว่าเสมอ
ชื่อบุคคลในเรื่องถูกแปลงเป็นนามแฝงอัตโนมัติเพื่อความเป็นส่วนตัว
