ก่อนปี 2563 อาสาพาไปหลงคือหนึ่งในช่องท่องเที่ยวไทยที่พาคนดูไปไกลที่สุด จากตรอกเล็ก ๆ ในเอเชียใต้ถึงเมืองที่แทบไม่มีนักท่องเที่ยวไทยไปถึง แล้วจู่ ๆ โลกทั้งใบก็ประกาศปิดทำการ ปีนั้นจึงเป็นบทที่เงียบที่สุดของนักเดินทางทุกคน รวมถึงว่านไฉด้วย
ปีที่กระเป๋าเดินทางถูกพับเก็บ
ต้นปี 2563 โควิด-19 ทำให้ประเทศต่าง ๆ ทยอยปิดพรมแดน เที่ยวบินระหว่างประเทศแทบหยุดสนิท และการล็อกดาวน์ในไทยทำให้แม้แต่การเที่ยวในประเทศก็ทำไม่ได้ในหลายช่วง สำหรับช่องที่ขายการออกไปหลงทางในต่างแดนอย่างอาสาพาไปหลง นี่คือการหยุดชะงักของหัวใจหลักของรายการ ว่านไฉเล่าในภายหลังผ่านรายการสัมภาษณ์ว่าช่วงโควิดรายได้หลักของทีมหายไปหลายล้านบาท และเป็นช่วงที่ต้องคิดใหม่ทั้งหมดว่าช่องท่องเที่ยวจะอยู่รอดอย่างไรเมื่อไม่มีการเดินทาง
บทเรียนจากปีที่ไม่มีใครได้เดินทาง
ปี 2563 สอนคนทำคอนเทนต์เดินทางว่ารายได้ที่ผูกกับการออกทริปเพียงอย่างเดียวนั้นเปราะบางแค่ไหน และสอนคนดูว่าการเดินทางไม่ใช่ของตาย ใครที่ตามช่องนี้มาตั้งแต่ก่อนโควิดจะรู้ว่าคลิปเก่า ๆ ของอาสาพาไปหลงกลายเป็นที่พึ่งของคนคิดถึงการเดินทางในปีนั้น การนั่งดูเมืองที่เคยไปหรืออยากไปผ่านจอ คือวิธีเที่ยวเดียวที่เหลืออยู่ และมันทำให้หลายคนสัญญากับตัวเองว่า ถ้าโลกเปิดอีกครั้งจะไม่ผัดวันการเดินทางอีก
บทความนี้เล่าปรากฏการณ์การเดินทางของปีนั้นในภาพรวม เรียบเรียงจากข้อมูลที่รายงานต่อสาธารณะ
ติดตามต่อในดราม่าการเดินทาง
- ตอนถัดไป: ดราม่าการเดินทาง EP.2 โควิดปิดพรมแดน พ.ศ. 2563 บททดสอบของนักเดินทางอย่างช่อง The Gaijin Trips
- รู้จักช่อง อาสาพาไปหลง
- รวมทุกตอน ดราม่าการเดินทาง 2563-2569
